Nieuwsbrief
libnetwerk
De Hypocriesie rond Ab Osterhaus
Waar moet het met Nederland in toe? Dan heb je eens een gedreven internationale topwetenschapper, die op mediaal verzoek zijn kennis en overtuiging eloquent over het voetlicht weet te brengen en vervolgens probeert men hem ad coram publico met tendentieuze berichtgeving te discrediteren.
De achtergronden: Het was de politieke wil de ooit Rijks Universiteiten genaamde universiteiten te verzelfstandigen en op grotere afstand van de overheid te stellen. Het was ook de politieke wil, dat de universiteiten onder meer voor onderzoeksdoeleinden de markt op moesten gaan om zo genaamde derde geldstromen te acquireren.
Verder zijn de salarisstructuren aan universiteiten relatief star, weinig prestatiegericht en in vergelijk met het bedrijfsleven relatief bescheiden, vooral internationaal gezien.
In dit kader richtte de Erasmus Universiteit in 2000 de ViroClinics BV op om deze wijze de onderzoeksresultaten van haar afdeling virologie te vermarkten respectieflijk opdrachtonderzoek te acquireren. Als een soort prestatiebeloning werden de heer Osterhaus 9,8% van de aandelen aangeboden in de vorm van certificaten die ooit recht geven op deze aandelen. Deze certificaten werden in een stichting ondergebracht. De heer Osterhaus heeft in deze stichting geen enkele zeggenschap en is ook geen statutair directeur van de BV.
De andere boeman in deze zaak is de farmaceutische industrie als klant van ViroClinics. Nederland zelf heeft inmiddels geen noemenswaardige eigen farmaceutische industrie meer, onder andere omdat deze te kleinschalig was om de miljarden voor onderzoek die inmiddels een vereiste in deze branche zijn, op te kunnen brengen. Het spel wordt dus bepaald door een handvol multinationals. Nu kan men kritiek hebben op de (marketing) praktijken van deze industrietak hebben, ontegenstrijdig is echter ook, dat deze industrie in de loop der jaren onder het nemen van hoge economische en financiële risico's de medische wetenschap enorm naar voren heeft gebracht en voor een belangrijk deel mede verantwoordelijk is voor de hoge gezondheidstoestand van de wereldbevolking.
De kern van de verwijten aan de heer Osterhaus is nu, dat hij belangen heeft in een bedrijf van de Erasmus Universiteit, zijn werkgever, en als zodanig niet als adviseur van de regering kan optreden op grond van mogelijke belangenverstrengelingen. Nu beslist de heer Osterhaus in het geheel niet of, wanneer, hoeveel en welk vaccin voor de bestrijding van de varkensgriep door de overheid wordt aangeschaft. Het RIVM is daarvoor de aangewezen instantie en heeft daarvoor kundige medewerkers in dienst.
Staat de werkwijze van de Erasmus Universiteit en de heer Osterhaus op zich zelf? Nee, iedere universiteit in Nederland beschikt over een netwerk van zulke stichtingen en BV's waarin toonaangevende wetenschappers, die veelal ook indirect of direct op hun vakgebied een adviserende rol voor de overheid vervullen. Er is geen raad van bestuur van een universiteit waarvan één of meerdere leden geen commissariaat of toezichthouderschap heeft in bedrijven als ViroClinics. Als men de lijn tegen Osterhaus logisch doortrekt, kan de overheid niet meer terugvallen op gespecialiseerde adviseurs uit de geïnstitutionaliseerde academische wereld.
Het alternatief is van overheidswege voldoende eigen middelen voor onderzoek en ontwikkeling ter beschikking te stellen en afstand te nemen van derde geldstromen op dit gebied. In internationaal vergelijk zou Nederland zich dan nog meer op achterstand zetten en nog meer wetenschappers als nu het geval is, zouden naar het buitenland vertrekken.
Nederland en zijn kenniseconomie, het politieke paradigma, maar blijf als het u belieft met uw hoofd onder het maaiveld. Wij willen de zesjes cultuur en streven naar duurzame middelmatigheid. De uitmuntendheid van een geïsoleerd eiland met de blik star op de kerktoren gericht, maar met de spreekwoordelijke VOC mentaliteit! Osterhaus houdt stand en andere van het formaat Osterhaus, roer u!
Peiling
Disclaimer