libnetwerk
Zondag, 4 oktober 2009, is een gedenkwaardige dag in de Nederlandse opiniepeilerwereld. Ook de ten opzichte van buitenbeentjes optimistische peiler Maurice de Hond kan er voor Rita Verdonk geen zetel meer van maken. Zijn vakbroeders waren hem hierin al langer voorgegaan.
Is dit een tragedie voor de Nederlandse politiek? Zeker niet, hooguit een persoonlijke tragedie voor Rita Verdonk en haar getrouwen, als je bij een peiling überhaupt zulke beladen woorden moet gebruiken.
Bij Verdonk's persoonlijk optreden in den lande waait haar nog een golf van sympathie tegemoet, net zoals bij Obama en zijn vrouw. Echter, zelfs Obama moet steeds vaker ervaren, dat een positieve persoonlijke sympathiebalans niet automatisch omgezet in inhoudelijke steun omgezet kan worden. Dit zagen we afgelopen vrijdag bij de keuze voor de Olympische Spelen 2016 en moest hij onlangs zelfs in eigen kring ervaren met betrekking tot de steun voor zijn gezondheidsstelselhervormingen.
Wat ging en gaat er mis? Uitgangspunt van Wilders en Verdonk zijn hetzelfde, beide komen voort uit de VVD en startten als eenmansfractie in de Tweede Kamer. Wilders kiest bewust voor een besloten winkeltje, vooral geen inmenging van buitenaf. Zelfs in de peilingen werd hij tot en met de laatste verkiezingen onderschat. Verdonk daarentegen was in de eerste fase niet uit de media weg te branden. Weliswaar waren deze optredens van een hoog RTL Boulevard en Stan Huygens' Journaal gehalte en minder op grond van politiek spraakmakende optredens. Dit in tegen stelling tot Wilders, die tot dusver een afstandelijke houding ten opzichte van de media inneemt maar wel vaak de media beheerst op grond van zijn politieke uitspraken en acties. Het mediale en opinie effect wordt juist door zijn tegenstanders versterkt.
Verdonk nam de Obama route, althans de Kai v.d. Linde interpretatie ervan. Oprah Winfrey werd ingeruild door Harry Mens' Business Club. Het was, na Jan Nagel en Pim Fortuyn, de derde poging van Kai te bewijzen, dat met zijn werkwijze duurzame electorale resultaten zijn te behalen. Overigens behaalde Obama nipte 52% van de stemmen tegen ruim 48% door John McCaine. Zo geweldig is dus de Obama marketing methode nu ook weer niet.
Een aantal incidenten in de relatie met medestrijders van het eerste uur luidden dan de neergang van Verdonk in de peilingen in.
Het verschil tussen Wilders en Verdonk ligt kennelijk op strategisch en tactisch gebied. Wilders, die kan bogen op een lange parlementaire leerschool, heeft een vijandbeeld opgebouwd, namelijk de (moslim) immigrant en het multiculturalisme, dat, volgens Wilders, onze waarden en normen verkwanselt. Een andere eloquente strateeg bouwde op zijn beurt Wilders als vijandelijk beeld op, namelijk Alexander Pechtold. Beide kunnen zich over een aanhoudend hoge toestemming in de peilingen verheugen. Geen van beiden kan men echter betrappen op werkelijke brede inhoudelijke alternatieven voor het niet bestaande regeringsbeleid.
Hun mogelijke verkiezingssucces is dus in de eerste plaats op emoties gebaseerd. Echter, gevoelens bij de kiezer zijn over het algemeen ook zeer vluchtig.
Wil Verdonk nog een kans maken bij haar persoonlijk verkiezingssucces uit 2007 aan te knopen, zal zij radicaal een andere weg moeten inslaan. Weg van de beperkende nationalistische blik die PVV en SP kenmerken. Weg van populistische standpunten maar de burger ongezouten de waarheid vertellen of het nu om duurzaamheid en ecologie handelt of om de sterk veranderde globale economische situatie met alle gevolgen voor Nederland en Europa ook met betrekking op economische groei en de verzorgingsstaat. Oplossingen en perspectieven bieden, die door zelfgenoegzaamheid de traditionele partijen nauwelijks nog te bieden hebben. Niet de ontevreden kiezers van de PVV aanspreken, maar alle weldenkende burgers, die nu uit frustratie in de peilingen een proteststem afgeven maar eigenlijk hun kinderen en kleinkinderen een toekomstperspectief willen bieden in een wereld waar de machtsverhoudingen in de komende jaren op hun kop gezet worden en de uitdagingen met de dag complexer worden. De voor menigeen benauwende naam Trots op Nederland zou eigenlijk in Partij voor de Toekomst veranderd moeten worden. De focus moet primair en in overeenstemming met de resourcen op de komende Kamerverkiezingen gericht zijn.