PVV bedreigt onze democratie

Althans zo luidt een van de conclusies van een (wetenschappelijk) rapport, dat in opdracht van minister ter Horst betreffende de radicalisering en de daarmede verbonden gevaren voor onze veiligheid, geschreven is. Het voortijdig bekend worden, kennelijk is het nog niet door de begeleidende departementale commissie besproken met de drie externe opstellers, heeft een ware lawine van reacties veroorzaakt. Zelfs het lezersforum van het meer bedaarde Elsevier genereerde in de eerste 24 uur na publicatie van het bericht meer dan 600 reacties, De Telegraaf ver over de duizend.

De opstellers zijn: Hans Moors, radicalisme onderzoeker in Tilburg, Bob de Graaff, hoogleraar (contra-)terrorisme in Den Haag en (nog) bijzonder hoogleraar te Leiden waar hij de door het Humanistisch Verbond gefinancierde Socrates leerstoel bezet en de rechts extremisme expert Jaap van Donselaar die onder meer voor de Anne Frankstichting werkt. Deze laatste haalt regelmatig de media met omstreden uitspraken, onder andere betreffende Israel.

Volgens de berichtgeving vindt dit trio, dat de PVV een gevaar voor onze democratie en sociale cohesie is en ergo voor onze nationale veiligheid. Verder meent men, dat op grond van de anti - islamitische instelling van de PVV op weg is een extreem rechtse partij te worden.

De onvrede onder een belangrijk deel van de burger werd voor het eerst duidelijk zichtbaar gemaakt door Pim Fortuyn en zijn LPF en wel al in 2001. Helaas werd Fortuyn op 6 februari 2002 vermoord. De dader was een Nederlander uit het linkse kamp. Sinds 2002 was de bedreiging van Ayaan Hirsi Ali dusdanig, dat zij een uitgebreide persoonsbeveiliging kreeg. Op 15 mei 2002 zorgde de LPF voor een politieke aardbeving door met 26 zetels de Tweede Kamer binnen te trekken. Eind september 2004 werd Wilders gedwongen op grond van zijn standvastigheid betreffende de mogelijke toetreding van Turkije tot de EU, de VVD fractie te verlaten. Op 2 november 2004 viel Theo van Gogh een moordaanslag door een niet geïntegreerde en geradicaliseerde migrant, die wel alle mogelijkheden tot integratie geboden waren, ten offer. Internationaal vonden verschrikkelijke aanslagen in Madrid (11-03-2004) en London (07-07-2005) plaats. Wilders had zich op dat tijdstip noch in de media of in de Kamer nog nauwelijks met zijn PVV geprofileerd.

Op 1 juni 2005 wees de kiezer in een raadgevend referendum het ontwerp voor een grondwettelijk verdrag voor de Europese Unie af. Politieke analisten en vele politici zagen hierin vooral een duidelijk protest tegen het binnenlands beleid.

Bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen waarbij de PVV een niet verwacht resultaat wist te behalen en boekte de SP eveneens een groot succes. Vervolgens was er het succes van de PVV bij de Europese parlementsverkiezingen in juni dit jaar, waarbij zij de grootste partij werd. 

De afgelopen twee decennia hebben de verschillende regeringen veel van de burger verlangd. Veel typische overheidstaken werden op afstand gezet doormiddel van zelfstandige bestuursorganen die deels zelfs aan de ministeriële verantwoording onttrokken werden. Drastische hervormingen van de verzorgingsstaat vonden plaats. Het onderwijsbeleid kende en kent wijziging op wijziging. Het asiel -, integratie - en immigratiebeleid was en is inconsistent. Het voelt voor de burger, dat justitie meer en meer blundert. De schaar tussen inkomen uit arbeid en vermogen geraakte totaal uit balans. De aanhangers van de multiculturele samenleving houden verbeten aan hun theorieën vast, terwijl al lang bewezen is, dat dit ideaal niet te verwezenlijken is. De (jeugd -) criminaliteit, vaak etnisch gekleurd, neemt toe. In de huidige coalitie drukt de Christen Unie vanuit haar vrij orthodox christendom een duidelijk stempel op onderdelen van het beleid. Actie - en belangenbehartiginggroepen frustreren meer en meer het democratische besluitvormingsproces. De politieke correctheidscultus verbiedt het de echte problemen te benoemen. De politiek verantwoordelijken nemen hun verantwoordelijkheid niet meer serieus door zich voortdurend achter commissies te verschuilen of problemen voor zich uit te schuiven. Daarenboven verkeert menig Nederlander in een latente identiteitscrisis veroorzaakt door het onontkoombare globalisering proces, de invoering van de Euro en deels de vervreemding van onze grote(re) steden.

Is het dan verwonderlijk dat bij een belangrijk deel van de burgers een diep geworteld gevoel van onvrede ontstaat? Oorspronkelijk uitte zich deze onvrede door resignatie die zich in dalende deelname aan verkiezingen vertaalde. Met Fortuyn ontstond voor het eerst een politieke beweging, die deze gevoelens van onvrede verwoordde en een kleine 20% van de kiezers achter zich wist te krijgen. Na de neergang van de LPF wisten de SP en de PVV bij de laatste Kamerverkiezingen een groot deel van deze 'proteststemmers' te verenigen evenals de VVD in de persoon van Rita Verdonk. In 2007 was het protestpotentieel opgelopen tot ruim 25%, trend duidelijk stijgend.

Met andere woorden, het gevoerde beleid van de regerende partijen heeft de sociale cohesie al geruime tijd onder druk gezet en de voedingsbodem voor wat de drie onderzoekers in hun rapport systeemhaat noemen, geschapen. Signalen voor deze ontwikkelingen werden op democratische wijze meermaals duidelijk tot uitdrukking gebracht. Echter, de meerderheid van onze gekozen machthebbers reageerden en reageren niet op deze maatschappelijke onderstroom van ontevredenen. Snel ging men na de ondergang van de LPF weer over tot de orde van de dag.

Door het bekend geworden ontwerp wetenschappelijk rapport en in het bijzonder de reacties van 3 november 2009 van de heren Pechtold en van der Laan hierop, dreigt inderdaad het politiek maatschappelijk debat dusdanig te escaleren, dat onhoudbare verwijten, beweringen over en weer, de eigenlijke kern van de werkelijke problematiek en daarmede het broodnodige debat erover, overschaduwen.

Natuurlijk polariseert Wilders en speelt in op onderbuikgevoelens van een deel van de bevolking. Het gevaar bestaat, dat hij geesten roept, die hij vervolgens niet meer onder controle kan krijgen. Ook is het niet altijd duidelijk of hij de religie Islam bedoelt of de cultuur die haar oorsprong heeft in deze religie, zoals onze cultuur geïnspireerd is door het christendom, Jodendom en humanisme. Een feit is wel, dat migranten die tot de islamitische cultuur behoren moeilijk of geheel niet integreren en zich afsluiten voor onze cultuur. Dit feit op een ongenuanceerde en zeer verkort aan de kaak te stellen zoals Wilders dit doet, wordt door de politiek correcte gemeenschap als racisme uitgelegd. De benoeming van de betroffen etniciteit geldt als discriminatie. Echter, hieraan de (wetenschappelijke?) conclusie te verbinden, dat de PVV en Wilders racisten zijn is erg avontuurlijk en af te driften dreigen naar het rechts extremisme inclusief de ruim 20% van het Nederlandse electoraat die achter hem staat. Indien men de bestaande Haagse mores als het juiste systeem ziet, vormt de PVV inderdaad een gevaar voor het uithollen van het bestaande systeem. Zolang de PVV op de bodem van onze grondwet staat en aan de voorwaarden van de kieswet voldoet en geen banden met paramilitaire dochter- of zusterorganisaties onderhoudt, is het niet inzichtelijk dat de PVV een gevaar voor onze democratie vormt. Anders de door bepaalde (intellectuele) kringen bewierookte Tariq Ramadan, die openlijk in een interview met Ian Buruma in de New York Times stelde, dat hij de democratie omarmt, zover deze niet tegen de regels van zijn geloof (Islam) indruist.

Rechts extremisme is Europa aanwezig, gewelddadige incidenten komen inderdaad (marginaal) voor. Echter, in de afgelopen veertig jaar kende Europa een storm van links terrorisme met tientallen doden, duidelijk gericht de maatschappelijke orde te ontwrichtingen.

Onderzoek in Duitsland heeft aangetoond, dat in dat land het aantal migranten met een achtergrond uit Turkije en islamitische landen in de afgelopen dertig jaar zich verdrievoudigd heeft. Echter het aantal, dat in loondienst of als zelfstandige werkt, is desondanks vrijwel gelijk gebleven. Het moge duidelijk zijn dat hier een geweldig maatschappelijk knelpunt ligt. De getallen in Nederland zullen niet wezenlijk van de Duitse cijfers afwijken. Zonder de etniciteit te benoemen, kan geen effectief immigratie- en integratiebeleid ontwikkeld worden. De kosten voor dit beleid horen daarbij ook.

Anders ligt dit op het gebied van (jeugd-) criminaliteit. Hier heeft internationaal onderzoek, onder andere door Professor Pfeiffer, Universiteit Hannover, aangetoond dat hier het sociale (zeer laag opgeleide) milieu de doorslag geeft en niet de islamitische culturele achtergrond of anderszins etniciteit. Ook een belangrijk element voor beleidsontwikkeling.

Dit zijn slechts twee inzichtelijkheden die handvaten bieden voor een inhoudelijk politiek debat met de PVV bij voorkeur in de Tweede Kamer waar Wilders minder de mogelijk heeft het inhoudelijk debat te verweigeren. Zolang echter de overige partijen hun eigen leegte door goedkope retoriek à la Pechtold camoufleren en stug blijven vasthouden aan de droom van de multiculturele samenleving, zal Wilders met succes de bestaande mores destabiliseren.

Reageren

Bericht:* Naam:* E-mailadres:* (wordt niet weergegeven) Website:

* - verplichte velden