Aanhoudende kritiek op Verdonk een zegen voor Trots op NL!

De door de voormalige medestrijder van Rita Verdonk ingezette negatieve campagne met betrekking tot Trots op NL en Rita Verdonk in het bijzonder, mag er dan actueel mede aan bijgedragen hebben, dat Trots op NL in de ‘peilingen' een voorlopig dieptepunt bereikt heeft.

Echter, het biedt ook de mogelijkheid tot bezinning voor Trots op NL. In dit opzicht verdient Ed Sinke dank!

De wijze waarop Sinke meent de kat de bel te moeten aanbinden, verdient allesbehalve de schoonheidsprijs. Ed Sinke moet dit voor zich zelf verantwoorden. Sinds 23 september heeft hij bovendien de schijn tegen zich betrokken te zijn bij het openbaar maken van een lijstje met een aantal sponsoren van Trots op NL hoewel de betroffen bekende Nederlanders om discretie verzochten. Op 24 september heeft Rita Verdonk op Radio1 handig deze aanval gepareerd door terecht de weinig transparante financiering van de gevestigde politieke partijen en de met hun verbonden stichtingen, aan de kaak te stellen.

Ook het mogelijke lidmaatschap van Verdonk dertig jaar geleden van de toenmalige PSP is feitelijk een non-issue. De PSP was een democratische partij en telde enkele charismatische en kundige volksvertegenwoordigers zoals de heren Lankhorst en v.d.Leck. Over de ideologische oriëntatie van deze partij kan men heftig strijden. Indien een jong mens van begin twintig zich tot een dergelijke partij voelt aangetrokken, is dat in de context van de jaren achtenzestig en volgende begrijpelijk (Vietnam, kernwapens) en niet veroordelingwaardig. Verdonk kan zonder meer tot haar lidmaatschap van de PSP of met haar verbonden ondergeledingen, staan.

Het optreden van Verdonk tijdens de algemene beschouwingen naar aanleiding van de begroting 2009, is een strategische keuze geweest. De lering hieruit moet luiden, hoe goed ook bedoeld, dat een dergelijke inbreng overtuigend moet zijn onderbouwd. Hier speelde de politieke onervarenheid van de aandrager van de feiten helaas parten. Ook het gebruik van interrupties tijdens de debatten, zoals Alexander Pechtold dit meesterlijk beheerst, vereist, naast een zekere politieke creativiteit, uitstekende dossierkennis, dus intensieve voorbereiding.

Politiek kent ons land duidelijk een beweging richting flanken, het politieke centrum is sleets geworden. We zien grote belangstelling voor een conservatieve en klassiek liberale politiek.

Het electorale potentieel ligt bij ten minste veertig kamerzetels en hoogstens een kleine zestig zetels. Een deel van dit potentieel zijn proteststemmers die uiting aan hun gevoel van ontevredenheid willen geven. Deze stemmers zijn volatiel en zijn erg gevoelig voor stoere one liners en zijn minder inhoudelijk georiënteerd. Deze groep heeft Trots op NL tot voor kort, mede door de adviezen van Kai van de Linde, prima weten te benaderen. Echter, dit is onvoldoende om de ambitieuze doelstelling van veertig zetels (of meer) te halen.

Op 17 oktober a.s. is de eerste verjaardag van Trots op NL. Ambitieuze plannen zijn aangekondigd. Veranderingen van het politieke bestel inclusief de afschaffing van de provincies, geen politieke partij, maar een beweging waar iedere kiezer zijn inbreng heeft door middel van een WEB 02 platvorm, geen files meer in Nederland, etc. Hoe wenselijk vernieuwing en systeemveranderingen ook mogen zijn, een bestaand democratisch politiekstelsel structureel veranderen, heeft alleen kans van slagen indien dit behoedzaam van binnenuit vorm krijgt met het nodige draagvlak. In een land met meer dan een dozijn politieke partijen en zonder kiesdrempel, is dit voor één politieke partij niet haalbaar, het zij dat er ooit een partij het redt ten minste 76 kamerzetels te behalen. De realiteit ziet er anders uit. De laatste tijd zijn alleen nog coalities bestaande uit drie partijen mogelijk. Gezien de huidige versplintering van het electoraat, ziet het er zelfs eerder naar uit, dat wij naar een vier partijen coalitie toe gaan dan naar een twee partijen coalitie. Uitgaande van de laatste peilingen zou zelfs een coalitie van CDA, VVD en PvdA of een andere combinatie van drie nauwelijks over voldoende zetels beschikken om een parlementaire meerderheid veilig te stellen.

De financiële crisis en de daarmede verbonden gevaren voor een economische stagnatie of zelfs recessie, de koopkrachtontwikkeling als ook de gespannen verhouding tussen de EU en Rusland en de ontwikkelingen in Pakistan en Iran, veroorzaakt bij velen een gevoel van onzekerheid. Een electoraal slecht klimaat om aan een politieke aardverschuiving te geloven. Enkele gevestigde politieke partijen, in het bijzonder het CDA en de VVD maar ook D'66 en de PVV, zullen hierbij garen spinnen. Opmerkelijk ook de voorzichtige toenadering die Rutte tot Wilders zoekt. Beide hebben het grootste belang Trots op NL electoraal te isoleren. Ook het CDA heeft hier een zeker belang bij daar het moeilijk voorstelbaar is, dat deze partij de huidige coalitie na de eerst volgende verkiezingen denkt voort te kunnen zetten zonder verdere zetelerosie.

Na de zeer matige zichtbare voortgang van de structurele en politiek inhoud bij Trots op NL gedurende de eerste twaalf maanden, zal Trots op NL een behoorlijk tandje bij moeten zetten!

In tegenstelling tot het beeld, dat in de media graag geschetst wordt; zijn er, zoals insiders wèl weten, dozijnen vrijwilligers vele uren per week druk bezig een regionale organisatiestructuur op te zetten. Het zelfde geldt voor inhoudelijk werk. De input via de zogenaamde wikisite is mager, de verschillende redactiecommissies werken hard, maar de vruchten bij voorbeeld in de vorm van korte voorlopige statements laten te lang op zich wachten. Het algemeen deel van de website biedt weinig actuele inhoudelijke informatie, dat kan beter. Het is voelbaar, dat Rita Verdonk geen politiek(e) assistent(en) heeft. Dit heeft tot gevolg, dat het tegenstanders te gemakkelijk wordt gemaakt, dat het boegbeeld Verdonk als lege huls wordt afgestempeld. Er is een te eenzijdig beeld ontstaan van nabijheid tot de wereld van Stan Huijgen's Journaal en Business Class. Daar storen zich velen aan. Vele honderden werkelijk politiek geïnteresseerden nemen een (te) afwachtende houding aan evenals honderden ondernemers die op velerlei wijze ook een bijdrage willen leveren. De vraag is gerechtvaardigd of de huidige strategie niet te eenzijdig is. Voorzichtigheid bij de opbouw van een dynamische politieke organisatie in personeel opzicht is goed, maar het moet vermeden worden, dat dit in een sterven in schoonheid ontaardt. Dit punt is nu gevaarlijk dicht bij gekomen. Er zijn zeker een aantal professionals te vinden die op vrijwillige basis tijdelijk een politiek inhoudelijk en organisatorisch apparaat kunnen vormen en de onmiskenbare politieke potentie van Rita Verdonk en Trots op NL tot volle gelding kunnen laten komen! De negatieve lawine die Ed Sinke mediaal meende te moeten veroorzaken, kan zo tot een ommekeer vol positieve energie leiden.

Dr. rer. pol. J.Oldenbroek