VVD-prominent Hans Wiegel (1941) heeft overal een mening over, bekleedt tientallen maatschappelijke en financiële functies én is een actief belegger. Belegger.magazine spreekt hem in de bossen van Zeist, waar hij drie dagen per week werkt als voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland. ‘Ik houd wel van een beetje speculatief beleggen. Vind ik enig.'
Door Tim Kezer

Hans Wiegel over...

Zichzelf

‘Ik neem nooit een blad voor de mond, ik zeg gewoon wat ik vind. Ik ben altijd een rebel geweest en dat ben ik nog steeds. Ik ben niets veranderd in al die jaren. Ik ben geen grijze muis. Ik vind het heerlijk om een beetje tegendraads te zijn. Niet op te gaan in de massa.

Ik ben aanvoerder van de VVD geworden toen ik 30 jaar was. Toen riepen de oudere figuren nog dat ik een schreeuwlelijk was. Er waren in die tijd ook heel veel mensen tegen mij. Ik was het boegbeeld van de VVD in de tijd van de polarisatie. De linkse politici vonden mij echt vreselijk. Dat is in de loop van de tijd veranderd. Ik spreek nog veel linkse politici en linkse journalisten. Vorig weekend nog zijn Jan Tromp en Paul Witteman samen met hun vrouwen bij ons thuis geweest. Hebben we over iedereen en alles geroddeld. Was fantastisch! Ik ken hen al heel lang, we zijn goede vrienden geworden. Als je elkaar respecteert en persoonlijk waardeert, kun je elkaar veel harder aanpakken in een debat. Tegenwoordig zie je dat sommige politici echt de pest aan elkaar hebben. Dat werkt gewoon niet. Het vertroebelt je geest.'

Beleggen

‘Ik heb twee adviseurs. Eén is een goede vriend van mij met een groot autobedrijf. Die heeft een goede neus, en hij durft. De ander werkt bij de Rabobank en is een uiterst gedegen, heel voorzichtige man. Ik raadpleeg hen vaak allebei en pas dan neem ik een beslissing. Ik regel het allemaal zelf, laat mijn geld niet beheren. Het zijn mijn centen, kom zeg!

Ik heb natuurlijk ook mijn zeperds wel gehad. Ik houd wel van een beetje speculatief beleggen. Vind ik enig. Welke zeperds? Nou, de zeperds die de lezers van dit blad ongetwijfeld ook hebben gehad. Tja, als de beurs ineens in elkaar sodemietert... 9-11 was natuurlijk niet te voorzien. Ik had ook aandelen Ahold ten tijde van het boekhouddrama. Op het dieptepunt heb ik toen nog maar snel aandelen bijgekocht.

Ik vind beleggen echt leuk, ben er ook echt actief mee bezig. Ik bel twee keer per dag met mijn adviseur bij de bank. Sowieso altijd als de beurs net gesloten is. Nemen we even kort door wat er gebeurd is en wat we de volgende dag gaan doen. Ik beleg ook in opties. Is veel leuker natuurlijk, maar daar moet je wel voorzichtig mee zijn. Verder investeer ik in één beleggingsfonds, van de Friesland Bank. Wat voor rendementen ik haal, weet ik eerlijk gezegd niet. Er zijn ook wel jaren bij dat ik in de min eindig hoor.'

De VVD

‘Soms zijn ze binnen mijn partij niet zo blij met mij. Ik heb toch gezegd dat ze hun verstand moesten gebruiken en dat ze Rita Verdonk moesten behouden voor de VVD. Het is gewoon een aardig mens. Ze is natuurlijk lastig, maar welke politicus die iets presteert is niet lastig?

De VVD heeft een erg goede kamerfractie. Je moet partijleider Rutte nog even de kans geven. Hij zit natuurlijk niet in een ontspannen situatie. Deels ook door zijn eigen beslissingen. Hij ziet de peilingen ook voorbij komen en dat is niet makkelijk voor hem. Maar hij weet veel, is intelligent en heeft goede mensen om zich heen. Ik zie Rutte geregeld, we praten altijd heel open met elkaar.

Ik volg de ontwikkelingen in Den Haag op de voet. Het verbaast me niet dat Trots op Nederland van mevrouw Verdonk in de peilingen boven de VVD staat. Dat komt in de eerste plaats omdat de VVD besloten heeft haar uit de partij te zetten, terwijl ze natuurlijk een vote getter was. Ze haalde meer stemmen dan de lijsttrekker. Dat is nog nooit gebeurd in de geschiedenis van welke partij dan ook.

Ik pleit voor een vernieuwde liberale beweging met daarin de VVD, TON en Geert Wilders. Samen halen ze in de peilingen nu 50 zetels. Dat is interessant. Op dit moment wil de VVD nog geen samenwerking aan met Wilders en Verdonk, maar daar zullen ze zeker over moeten nadenken.'

Onze Kamerleden

‘In 1967 werd ik Kamerlid. Toen verdiende ik 20.000 gulden per jaar. Nu ontvangt een Kamerlid jaarlijks meer dan 90.000 euro. Maar de Kamerleden van nu zijn echt niet invloedrijker of beter dan toen. Absoluut niet. Vroeger deed bijna elk Kamerlid daarnaast ook nog iets anders. De voorzitter van de FNV zat bijvoorbeeld in de Tweede Kamer. Er zaten burgemeesters in de Tweede Kamer, landbouwdeskundigen, enzovoort. Je had geen secretaresse, geen staf, niks. Je had geen tijd om je met details bezig te houden. Daardoor was je zelf geen onderdeel van de grote bureaucratie, maar een vrij mens. Een kleine zelfstandige. De invloed van de Kamer is aanzienlijk kleiner dan vroeger. En dat is echt geen oudemannenpraat.'

Het premierschap

‘Toen Pim Fortuyn in opkomst was, waren er twee politici die hem niet te lijf gingen en dat waren Balkenende en Marijnissen. Dat is knap. Anderen deden dat wel en gingen eraan onderdoor. Ik sprak regelmatig met Fortuyn en dat ging niet alleen over het mooie weer. Hij vond het een goed plan als ik premier zou worden, en dat vond ik zelf eigenlijk ook wel een goed idee. Fortuyn ging in de peilingen snel omhoog, maar de grootste partij zou hij niet worden. Het CDA stevende af op de overwinning. Fortuyn stelde zich een kabinet voor van CDA, VVD en LPF, waarbij de LPF en de VVD samen meer zetels zouden hebben dan het CDA. Het idee van Fortuyn was om mij te benoemen tot premier van dat kabinet. Hij wilde zelf de fractie leiden in de Tweede Kamer. Als Fortuyn niet zou zijn vermoord, was Hans Wiegel minister-president geworden. Althans, die kans was erg groot. We konden het altijd erg goed met elkaar vinden. Trouwens, met Balkenende heb ik het ook altijd goed kunnen vinden. De kans dat ik nu nog premier word is niet zo heel groot denk ik. Maar ik vind het fantastisch dat die vraag blijft terugkomen. Te oud ben ik in ieder geval nog niet.'

De Nederlandse economie

‘Het gaat niet zo slecht, toch? We slaan ons redelijk door de kredietcrisis heen. We hebben wel eerder te maken gehad met een economische dip. Vaak is het heel gezond als op een gegeven moment blijkt dat de bomen niet tot in de hemel groeien. Als mensen even op hun centen moeten blijven zitten. We hebben het aan de kracht van ons land te danken dat we er economisch gezien nu nog vrij goed voorstaan. De invloed van de politiek op de economische ontwikkelingen van ons land is zeer gering. De PvdA heeft natuurlijk veel meer dan andere partijen het beeld dat je de maatschappij kunt sturen. Maar dat kan niet. Je kunt hoogstens hier en daar een beetje bijpassen. Het feit dat het in Nederland relatief goed gaat, komt door onze geografisch gunstige ligging. We zijn een doorvoerhaven naar West-Europa. We hebben een dienstensector die heel behoorlijk is ontwikkeld en Nederland heeft in de afgelopen jaren altijd een gematigde loonontwikkeling gehad. Dat het nu relatief goed gaat met de economie komt misschien voor 5 procent door het regeringsbeleid. De rest is te danken aan factoren van buitenaf.

Onze ondernemers, hun bedrijven en hun medewerkers zorgen voor de centen. Als de Nederlandse bedrijven het goed doen en behoorlijke lonen kunnen betalen, dan versterken zij de ruggengraat van de Nederlandse samenleving. Ik vind dat ondernemers te weinig waardering krijgen van de politiek. Dat gezeur over die grote salarissen. Het is peanuts vergeleken met wat die bedrijven bijdragen aan de economie.'

Zijn nevenfuncties

‘Ik ben wel eens gevraagd door een internationaal concern om in de Raad van Bestuur te komen zitten. Is alweer een tijd geleden. Het ging om een groot Amerikaans bedrijf met een hele grote vestiging in Nederland. De naam noem ik niet. Maar dat was toch niet my cup of tea. Het is heel hard werken. Dat is niet erg, maar hard werken voor één bedrijf ligt mij niet. Ik houd me liever bezig met van alles en nog wat, zonder erg in de diepte te gaan. Ik heb ongelooflijk veel nevenfuncties. Dat kan ik doen door alles goed te organiseren. En ik denk veel na. Mijn beste ingevingen krijg ik als ik door weer en wind buiten loop. Ik wandel veel. En ik geef heel veel vertrouwen aan de mensen om mij heen. Daardoor hoef ik mezelf niet met allerlei details bezig te houden. Ik kies de mensen om mij heen ook zelf uit. Ze moeten niet alleen pienter zijn, maar ook volledig betrouwbaar, kritisch, origineel. Aan meelopers heb ik een ongelooflijke hekel. Dankzij mijn secretaresse kan ik zoveel nevenfuncties bekleden. Het is een kwestie van een goede planning en dat regelt zij voor mij.'